Łazany 103A, 32-020 Wieliczka tel/fax 12 250-61-55, e-mail: splazany@tlen.pl   
Patron PDF Drukuj Email



Maria Konopnicka - patronka naszej Szkoły


Urodziła się w 1842 roku w Suwałkach
jako córka Józefa i Scholastyki Wasiłowskich

Zmarła w  wieku 68 lat we Lwowie w roku 1910

W 1862r. wyszła za mąż za Jarosława Konopnickiego. Urodziła 8 dzieci.

 

 

 


Konopnicka współpracowała z wydawnictwami, prasą krajową, organizacjami społecznymi trzech zaborów.

Brała udział w walce o prawa kobiet, akcji potępiającej represje władz pruskich, w pomocy na rzecz więźniów politycznych i kryminalnych.

Uznana za najwybitniejszą poetkę swej epoki , zyskała ogromną popularność i autorytet dzięki liryce patriotycznej i społecznej.  

' Nie mogę do was mówić, jakbym chciała,
Ani do głębi serca wam otworzyć,
Ale wy wiecie, jak drży i jak pała
Słowo to, które pragnę tu położyć.
I stanąć przed nim z pochyloną głową,
Wielkie, zaklęcia pełne, ciche słowo.''


''... posąg z ciebie wykuję swobody
I dam ci miejsce pomiędzy narody.''


''O bracia! Jeśli sobie przebaczyć
co mamy, Zróbmy to zaraz, dzisiaj!
Dość żalów, dość kłótni...
Otwórzcie nam ramiona!'

 

Kim była?

Poetką

Prozaikiem

Publicystką

Krytykiem

Tłumaczką

Nauczycielką

Redaktorką

Działaczką na rzecz kobiet


Debiutowała jako poetka w 1870r.
Miała wówczas 28 lat.

Publikowała swoje utwory pod pseudonimami: Jan Sowa, Marko, Jan Waręż

Co było pierwsze?

Pierwszy utwór: „Zimowy poranek”w 1870r.

Pierwszy tomik poezji: „wydano w 1881r.

Pierwsza gazeta, w której publikowała: „Kaliszanin”

Pierwszy zbiorek utworów dla dzieci:   Światełko w 1884r.

Utwory Marii Konopnickiej to protest przeciwko niesprawiedliwości społecznej oraz ustrojowi niosącemu ucisk i krzywdę ludzi. Nacechowane są patriotyzmem, liryzmem i sentymentalizmem.

Co pisała?

Nawiązujące często do poezji ludowej, symbolizmu, parnasismu oraz romantyzmu i tradycji ludowej zbiory:

"Z mojej Biblii"

"Linie i dźwięki"

"Italia"

"Nowe pieśni"

"Głos ciszy"

 

Utwory dydaktyczne:

"Śpiewnik historyczny"

"Ludziom i chwilom"

 

Poematy epickie:

"Przez głębinę"

"Pan Balcer w Brazylii"

 

Zbiory opowiadań realistyczno – psychologiczne:

"Cztery nowele"

"Moi znajomi"

"Ludzie i rzeczy"

"Na normandzkim brzegu"

 

Szkice reportażowe:

"Za kratą"

"Obrazków więziennych"

 

Opowiadania dla dzieci:

"O krasnoludkach i sierotce Marysi"

"O Janku Wędrowniczku"

"Na jagody"

 

ROTA

 

pieśń F. Nowowiejskiego
do słów M. Konopnickiej .

 

Wiersz Marii Konopnickiej w pierwotnym zamierzeniu autorki był protestacyjną odpowiedzią na ustawę rządu pruskiego
o przymusowym wywłaszczeniu Polaków
z ziemi i stanowił punkt kulminacyjny poetyckiej i publicystycznej kampanii Konopnickiej przeciwko germanizacyjnej polityce niemieckiej.

Utwór po raz pierwszy ukazał się
w krakowskim piśmie "Przodownicy"
w 1908r. Popularność pieśni została ugruntowana podczas uroczystych obchodów Roku Grunwaldzkiego w 500-lecie bitwy.

Wykonana po raz pierwszy 15 VII 1910 przez chóry z całej Polski w dniu odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie, na zawsze zapisała się w pamięci Polaków. 


Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród,
Nie damy pogrześć mowy!
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep Piastowy,
Nie damy by nas męczył wróg...
- Tak nam dopomóż Bóg!


Do krwi ostatniej kropli z żył
Bronić będziemy Ducha,
Aż się rozpadnie w proch i w pył
Krzyżacka zawierucha.
Twierdzą nam będzie każdy próg...
- Tak nam dopomóż Bóg!

Nie damy miana Polski zgnieść
Nie pójdziem żywo w trumnę
W Ojczyzny imię i w Jej cześć
Podnosim czoło dumne
Odzyska ziemię dziadów wnuk
- Tak nam dopomóż Bóg!

Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,
Ni dzieci nam germanił.
Orężny wstanie hufiec nas,
Duch będzie nam hetmanił,
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg...
- Tak nam dopomóż Bóg! 

 

Czas